KÜÇÜK | ŞİİR

mükemmelliyetçi kurmacalarının içinde, bedenine küçük kalmış bir kız çocuğu.

kartları dağıttığını sanan ahmak,

çaldıklarını kimse görmüyormuşçasına

bir elinden diğerine,

ordan ayak parmaklarına

ve vücudunun diğer kısımlarına gezdirirken

ne kadar da komik duruyor bu ciddiyet maskesinin altında.

korkma küçük!

kimse fark etmedi gülünçlüğünü.

ben hariç…

ben hepsini görürüm küçük.

seni ve daha nicesini hep görürüm küçük.

günlük yürüyüşlerim sırasında karşılaştığım

itler, miyavlar, cikcikler

ve yeşillikler gibi davranırım hepinize.

olduğunuz gibi alırım sizi, anlarım. kabullenirim.

hatta severim bile bazı.

senin doğan bu küçük,

senin suyun,

kendini kandırmak için oynadığın oyunların.

senin güneşin,

ezikliğini saklamaya çalıştığın ciddiyetin,

kibrin.

seni anlıyorum küçük.

anlıyorum

ve

üzülüyorum.

bazen acıyorum sana küçük.

çok zor

bu denli zehirin,

bokun, pisin ve çamurun içinde yaşamak.

bu yüzden acıyorum sana.

sen girdiğinde odaya,

ardından hep

zehir kokulu çamur esintileri gelirdi burnuma küçük,

şimdi anlıyorum nedenini.

sen zehirsin küçük.

senin toprağın zehrin.

ben çiçeğimi senin toprağından söktüm küçük.

YAZAR HAKKINDA/ ABOUT WRITER

H. Kübra Yozcu, edebiyata olan tutkusunu ilham verici ortaokul Türkçe öğretmeni sayesinde keşfetti. 2019’dan bu yana yazı yazarak kendini ifade ediyor; kelimelerin dünyayı yansıtma ve dönüştürme gücünü keşfetmeye devam ediyor. Şu anda Türkiye’de Çukurova Üniversitesi’nde İngilizce Öğretmenliği okuyor ve üretmeye devam ediyor.

EN/

H. Kübra Yozcu discovered her passion for literature thanks to her inspiring middle school Turkish teacher. Since 2019, she has been expressing herself through writing, exploring the power of words to reflect and reshape the world. Currently, she is studying ELT at Cukurova University in Turkey, where she continues to develop her voice.